Υδατόπυργος Βελεστίνου

Η ατμομηχανή για να λειτουργήσει χρειάζεται νερό και τον 19ο αιώνα που δεν υπάρχει δίκτυο υδροδότησης, η μοναδική λύση για τις περιοχές που δεν βρίσκονται κοντά σε κάποια πηγή, είναι το πηγάδι. Επίσης εκείνες τις εποχές ο υδροφόρος ορίζοντας είναι πολύ ψηλά οπότε στα 25-30 μέτρα το νερό αναβλύζει, σε αντίθεση με σήμερα όπου οι αγρότες στην περιοχή συχνά φτάνουν με τις γεωτρήσεις στα 300+ μέτρα.

 Έτσι λοιπόν οι Θεσσαλικοί σιδηρόδρομοι σκάβουν σε όλους τους μεγάλους σταθμούς πηγάδια και στήνουν από πάνω τους μεγάλους πύργους για την αποθήκευση του νερού.

 Ένας από αυτούς είναι και ο υδατόπυργος του Βελεστίνου (ο πρώτος από τους δύο που κατασκευάστηκαν για τις ανάγκες του σταθμού). Από κάτω ένα πηγάδι βάθους 30 μέτρων όπου αντλείται το νερό ενώ από πάνω μία μεταλλική δεξαμενή χωρητικότητας 25 κυβικών μέτρων για την αποθήκευση του. Για την άντληση χρησιμοποιούνται σεντίνες οι οποίες μέσω ιμάντα παίρνουν κίνηση από μία σταθερή μικρή μονοκύλινδρη ατμομηχανή. 

Σήμερα το πηγάδι έχει στερέψει και δεν βγάζει πλέον νερό ενώ ο μηχανολογικός εξοπλισμός μετά τη σύνδεση του σταθμού στο δίκτυο υδροδότησης εγκαταλείφθηκε. Με έκπληξη διαπιστώσαμε πρόσφατα πως εσωτερικά ο κύλινδρος της ατμομηχανής βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση με τα ελατήρια στεγανοποίησης ακόμα άθικτα, η δε ατμομηχανή περιστρέφεται κανονικά χωρίς πρόβλημα. Μετά από μία μικρή συντήρηση που ετοιμάζουμε, η μηχανή θα δουλεύει μόνη της με πεπιεσμένο αέρα, ενώ μόλις εξασφαλιστούν τα χρήματα για την επισκευή του λέβητα, θα μπορέσει να λειτουργήσει και πάλι με ατμό.